Ders Planı Şablonunun Temel Bölümleri ve Amaçları

Bir ders planı şablonunun temel işlev alanları; ders ayrıntıları ve bağlam, ön bilgi, öğrenme hedefleri, materyaller ve kaynaklar, öğretim ve öğrenme etkinlikleri, farklılaştırma ve öğrenci desteği, değerlendirme ve ders sonrası yansımadır. Bölüm adları ve yerleşim değişebilir; ancak bu alanlar aynı amaçlanan öğrenme etrafında ilişkilendirildiğinde hedef, uygulama ve öğrenme kanıtı arasındaki bağlantı daha açık hale gelir.

Şablonlar bu işlevleri ayrı alanlara ayırabilir veya bazılarını birleştirebilir. Önemli olan her alanın hangi planlama kararını desteklediğini ve bir alandaki bilginin diğer alanları nasıl etkileyebildiğini izleyebilmektir; örneğin ön bilgi, hangi öğretim etkinliklerinin vurgulanacağını değiştirebilir.

İçindekiler⌄

Ders Bağlamını ve Yönünü Belirleyen Bölümler

Ders bağlamı ve yön alanları birbiriyle ilişkili üç tür bilgiyi belirler: dersin neyle ilgili olduğunu, öğrenci grubunun başlangıç noktasını ve amaçlanan öğrenmeyi.

Ön bilgi, başlangıç noktasıyla ilgili bilgileri kaydeder; öğrenme hedefleri ise sonraki etkinliklerin ve değerlendirmenin ele alması gereken amaçlanan öğrenmeyi tanımlar.

Bu işlevler, zorunlu bir sıra değil, planlamanın paralel parçalarıdır.

Ders bağlamı, öğretim durumunu belirleyerek planlama kararlarını çerçeveler; ön bilgi ise bu kararları etkileyebilecek mevcut bilgi, deneyim veya yanlış anlamaları gösterir.

Görsel, ders ayrıntıları, ön bilgi ve öğrenme hedefleri alanlarını gruplayarak ayrı alanların tek bir ders yönüne nasıl farklı bilgiler kattığını gösterir.

Bu paralel bilgi işlevleri, adımlar olarak görülmeden birbirinden ayrılabilir:

• Ders bağlamı: dersin neyle ilgili olduğunu belirler ve onu belirli bir öğrenci grubu ve öğretim bağlamı için konumlandırır.
• Öğrenci başlangıç noktası: ilgili ön bilgiyi kaydeder; sonraki planlama bu sayede öğrencilerin zaten bildiklerini veya yanlış anlayabileceklerini hesaba katabilir.
• Amaçlanan öğrenme: öğrencilerin ne öğrenmesi beklendiğini çerçeveler ve sonraki etkinliklere ve değerlendirmeye tanımlı bir yön verir.

Bu alanlardaki eksik veya belirsiz bilgiler, sonraki etkinlik ve değerlendirme seçimlerinin dersin bağlamına, başlangıç noktasına veya amaçlanan öğrenmesine daha az net biçimde bağlanmasına yol açabilir.

Şablonlar farklı etiketler kullanabilir veya bu alanları farklı şekilde gruplayabilir; ancak temel işlevler karşılaştırılabilir kalır ve öğretim seçimleri yapılmadan önce toplu olarak yön belirler.

Ders Ayrıntıları ve Bağlam

Ders ayrıntıları alanı, planlanan bir dersi bağlam içinde yorumlanabilir kılan tanımlayıcı ve durumsal bilgileri kaydeder.

Şablona bağlı olarak ders ayrıntıları ders veya konu, öğrenci grubu, tarih ve süreyi içerebilir.

Bu kaydedilen değerler, okuyucunun planın geri kalanının hangi öğretim durumunu tanımladığını anlamasına yardımcı olur.

Her özellik farklı bir bağlamsal ipucu sağlar: ders veya konu dersin odağını belirler, öğrenci grubu sınıf veya yıl düzeyi bağlamını gösterir, tarih dersi planlanan öğretim dönemine yerleştirir ve süre mevcut zamanı gösterir ve ders kapsamını sınırlayabilir.

Açıklamalı örnek, bu temel tanımlayıcı alanları etiketleyerek değerlerinin izole girdiler olarak değil, birlikte yorumlanmasını sağlar.

Örneğin, öğrenci grubu veya süre içermeyen bir etkinlik girdisi belirsiz olabilir çünkü uygunluğu ve uygulanabilir kapsamı yalnızca bu ayrıntılardan yorumlanamaz.

İlgili ders ayrıntılarının kaydedilmesi, sonraki planlama girdilerini yorumlamak için gereken bağlamı sağlar.

Ön Bilgi ve Başlangıç Noktası

Ön bilgi, planlanan dersten önce öğrencinin ilgili başlangıç noktasını kaydeder; buna yeni öğrenmeyle bağlantılı mevcut bilgi, beceri, deneyim veya yanlış anlamalar dahildir.

Bu alan, öğrencilerin derse getirdiği mevcut bilgi, beceri, deneyim ve olası yanlış anlamaları tanımlar; bunları harekete geçirmek veya kontrol etmek için kullanılan etkinliği değil.

Başlangıç durumu kanıtlanmak yerine çıkarım yoluyla belirlendiğinde, doğrulanmış bir öğrenci durumu olarak değil, bir varsayım olarak ele alınmalıdır.

İlgili mevcut bilgi, açıklamanın nerede başlayabileceğini gösterebilir; mevcut bir beceri ise dersin başlangıcında hangi planlanan etkinliklerin uygun olabileceğini gösterebilir.

Deneyimler yeni fikirleri yorumlamak için arka plan sağlayabilir; yanlış anlamalar ise nerede açıklama gerekebileceğini gösterebilir.

Açıklamalı örnek, bu tür başlangıç bilgilerini etiketler ve kanıtı öğretmen varsayımından ayırarak ön bilgi girdisinin uygun bir güven düzeyiyle yorumlanmasını sağlar.

Örneğin, önceki bir dersten çalışma, öğrencilerin ilgili bir beceriyi kullanabildiğine dair kanıt sağlayabilir; aynı beceriyi gözlemlenen bir çalışma veya başka bir kontrol olmadan beklemek ise bir varsayım olarak kalır.

Ön bilgi bu başlangıç bilgisini kaydeder; onu harekete geçirmek veya kontrol etmek için kullanılan bir ısınma veya değerlendirme ayrı bir etkinliktir.

Öğrenme Hedefleri

Bir öğrenme hedefi, öğrencilerin geliştirmesi beklenen bilgi veya beceriyi tanımlayarak ders için amaçlanan öğrenmeyi ifade eder.

Hedef alanı, bu amaçlanan öğrenmeyi destekleyen etkinlik ve değerlendirmelerin seçilmesi için bir referans noktası sağlar; öğrencilerin bu öğrenmeyi gerçekleştireceğini garanti etmez.

Kullanışlı bir öğrenme hedefi, gözlemlenebilir kanıtlarla bağlantılandırılabilen ve ders bağlamına uygun bir kapsama sahip öğrenmeyi tanımlar.

Association of American Medical Colleges, öğrenme hedeflerini etkinlik tanımlarından ayırır ve hedeflerin bir öğrenme deneyimi sonucunda katılımcıların ne bilmesi veya yapabilmesi gerektiğini tanımlaması gerektiğini ifade eder.

Açıklamalı örnek, hedef alanının gözlemlenebilir kanıt, etkinlikler ve değerlendirme ile bağlantılı olduğunu göstererek amaçlanan öğrenmenin merkezi referans noktası olarak kalmasını sağlar.

Öğrenme hedefi amaçlanan bilgi veya beceriyi tanımlar; gözlemlenebilir kanıt ise bu öğrenmeyi neyin gösterebileceğini belirtir ve etkinliklerle değerlendirmenin hedefe nasıl bağlanacağını netleştirir.

Öğrenme hedeflerinin nasıl yazılacağına dair ayrıntılı rehberlik, bu alanın işlevine değil, hedef yazma sürecine aittir.

Öğretme ve Öğrenmeyi Organize Eden Bölümler

Öğretme ve öğrenme organizasyonu alanları, amaçlanan öğrenmeyi ders için planlanan pratik öğretim koşullarına ve öğrenci deneyimlerine dönüştürür.

Materyaller ve kaynaklar nelerin mevcut olması gerektiğini belirler; öğretim etkinlikleri, öğrenme etkinlikleri ve öğrenci desteği ise öğrencilerin amaçlanan bilgi veya beceriyle nasıl etkileşime girebileceğini tanımlar.

Bu işlevler zorunlu bir sıra oluşturmaz; hepsi öğrenme hedefiyle ilişkili planlama kararlarını destekler.

Materyaller ve kaynaklar uygulamayı mümkün kılabilir veya sınırlayabilir çünkü bir etkinlik belirli bir ekipmana, metne, dijital erişime, fiziksel alana veya hazırlanmış materyallere bağlı olabilir.

Uygunlukları öğrenme hedefine, öğrenci ihtiyaçlarına ve öğretim bağlamına bağlıdır.

Diyagram, kaynakları, etkinlikleri ve desteği sıralı adımlar olarak değil, öğrenme hedefine bağlı paralel işlevler olarak düzenler.

• Kaynaklar: planlanan öğrenme deneyimi için mevcut olması veya hazırlanması gereken materyalleri ve kaynakları belirtir.
• Etkinlikler: hedefle ilgili öğrenmeye katılımı desteklemek için seçilen öğretim etkinliklerini ve öğrenme etkinliklerini tanımlar.
• Öğrenci desteği: ilgili öğrenci ihtiyaçlarını ve planlanan etkinliklere erişimi karşılayan farklılaştırma veya diğer destek hususlarını kaydeder.

Öğretim etkinlikleri ve öğrenme etkinlikleri öğretim deneyimini organize eder; öğrenci desteği ve farklılaştırma ise ilgili öğrenci ihtiyaçlarını veya erişim gereksinimlerini karşılar.

Belirli bir etkinliğin veya uyarlamanın uygunluğu öğrencilere, bağlama ve öğrenme hedefine bağlıdır.

Birlikte, bu öğretim seçimleri uygulamayı organize ederken öğretme ve öğrenme sürecini amaçlanan öğrenmeyle ilişkili tutar.

Materyaller ve Kaynaklar

Materyaller ve kaynaklar alanı, planlanan bir etkinliğin amaçlandığı gibi yürütülmesi için gereken materyalleri, kaynakları, ekipmanı, metinleri, dijital kaynakları ve dağıtılacak belgeleri belirler.

Kullanışlı bir girdi yalnızca kaynağı değil, aynı zamanda erişim, hazırlık, mevcudiyet, miktar veya uyumluluk gibi hazır olma durumunu etkileyen her koşulu da kaydeder.

Bu koşullar kaynak girdilerini uygulanabilir kılar: miktar, materyalin nasıl kullanılacağına bağlıdır; erişim, öğrencilerin bir metne veya dijital kaynağa ulaşıp ulaşamayacağını belirler; hazırlık ise etkinlikten önce nelerin hazır olması gerektiğini tanımlar.

Uyumluluk, planlanan bir etkinlik belirli bir ekipmana veya dijital bir ortama bağlı olduğunda önem kazanır.

Açıklamalı örnek, fiziksel veya dijital bir kaynağın erişim veya miktar notu, bir hazırlık koşulu ve desteklediği planlanan etkinlikle birlikte nasıl kaydedilebileceğini gösterir.

Örneğin, dağıtılacak bir belgenin adının belirtilmesi kaynağı kaydeder; hazırlanması gerektiğinin ve onu kullanacak öğrenciler için erişilebilir olması gerektiğinin not edilmesi ise belgeyi planlanan etkinlik için kullanılabilir kılan koşulları kaydeder.

Materyaller ve kaynaklar, ilgili kaynak ve onun pratik erişim, hazırlık, mevcudiyet, miktar veya uyumluluk koşulları belirlendiğinde uygulama için hazırdır.

Öğretim ve Öğrenme Etkinlikleri

Öğretim ve öğrenme etkinlikleri alanı, öğrenme hedefini desteklemek için planlanan öğretim etkinliklerini ve öğrenme etkinliklerini kaydeder.

1

Eylem

Öğretmen eylemi görevi tanıtabilir, modelleyebilir, yönlendirebilir veya açıklığa kavuşturabilir. Öğrenci eylemi öğrencinin gerçekte ne yapacağını belirtir; örneğin bir tercihi açıklamak, örnekleri karşılaştırmak veya bir kavramı uygulamak.

2

Öğretimsel işlev

Eylemin öğrenme hedefini neden desteklediğini açıklar. Böylece etkinlik yalnızca “ne yapılıyor?” sorusunu değil, “bu eylem amaçlanan öğrenmeye nasıl hizmet ediyor?” sorusunu da yanıtlar.

3

Olası kanıt

Ortaya çıkan öğrenci yanıtı mevcut anlayış hakkında kanıt sağlayabilir veya bir sonraki planlanan etkinliğe geçişi destekleyebilir. Katılım tek başına öğrenme kanıtı değildir.

Belirli bir etkinliğin uygun olup olmadığı, yalnızca katılıma değil, amacına, öğrencilere ve ders bağlamına bağlıdır.

Örneğin, öğrencilerden iki örneği karşılaştırmalarını ve ilgili farkı açıklamalarını istemek, tanımlı bir öğrenci eylemine sahiptir ve kavramlar arasında ayrım yapmayı gerektiren bir hedefle ilgili kanıt sağlayabilir.

İlgisiz bir etkinlik aktif katılım içerebilir; ancak işlevi amaçlanan öğrenmeyi desteklemedikçe öğretimsel olarak uyumlu hale gelmez.

Farklılaştırma ve Öğrenci Desteği

Farklılaştırma ve öğrenci desteği alanı, bir öğrenci ihtiyacı veya koşulu amaçlanan öğrenmeye erişimi, göreve katılımı veya öğrenmeyi göstermenin uygun bir yolunu etkilediğinde planlanan bir uyarlamayı kaydeder.

Koşul

Uygun uyarlama; öğrenci ihtiyacına, görev talebine, öğrenme ortamına ve öğrenme hedefine bağlıdır.

Uyarlama

Materyale veya bilgiye erişimi değiştirebilir, süreç sırasında destek sağlayabilir, erişim engeli oluşturan bir görev talebini uyarlayabilir ya da öğrenme kanıtı üretmek için uygun bir yanıt biçimi sunabilir.

Etki ve sınır

Planlama girdisi, belirlenen koşulu belirli desteğe ve bu desteğin katılımı veya öğrenme kanıtını nasıl desteklediğine bağlamalıdır. Plan farklı bir sonuç gerektirmedikçe öğrenme hedefi korunur ve aynı desteğin her öğrenci için uygun olduğu varsayılmaz.

Örneğin, bir öğrenci amaçlanan bilgiyi gösterebildiği halde belirli bir yanıt biçimi erişim engeli oluşturuyorsa, plan aynı öğrenme hedefini koruyarak başka bir uygun yanıt biçimi sunabilir.

Bu durumda kaydedilen farklılaştırma, koşulu, planlanan desteği ve bu desteğin göreve erişim veya öğrenme kanıtı üzerindeki etkisini belirler.

Öğrenmeyi ve Dersi Değerlendiren Bölümler

Değerlendirme ve yansıma alanları, bir ders planında farklı odakları değerlendirir.

Değerlendirme, öğrenme hedefiyle ilgili öğrenme kanıtlarını kaydeder ve öğrenci ilerlemesini veya kazanımını gösterebilir; yansıma ise dersin işleyişi ve öğretim seçimlerine ilişkin gözlemleri değerlendirir.

Bu sebeple iki alan aynı amaca hizmet etmek yerine farklı yorumları destekler.

Ayrım, her alanın neyi değerlendirdiğine, ilgili bilginin genellikle ne zaman kaydedildiğine ve hangi kararı destekleyebileceğine bakıldığında en net hale gelir.

Alan	Neyi Değerlendirir	Tipik Zamanlama	Desteklediği Karar
Değerlendirme	Öğrenme hedefine ilişkin öğrenme kanıtları; öğrenci ilerlemesi veya kazanımıyla ilgili kanıtlar dahil	İlgili öğrenme etkinlikleri sırasında veya sonrasında	Öğrencilerin şu anda ne gösterdiğini yorumlamak ve daha fazla öğrenmenin veya kontrolün gerekli olup olmadığını belirlemek
Ders Sonrası Yansıma	Dersin işleyişi ve öğretim seçimlerine ilişkin gözlemler	Dersten sonra	Gelecekteki planlama veya öğretim seçimlerinin revizyonuna bilgi sağlamak

Değerlendirme, öğrenme kanıtlarını öğrenci ilerlemesine ilişkin kararlara bağlayarak öğrenci kanıtı döngüsünü kapatır; yansıma ise öğretmen gözlemini revizyona bilgi sağlamak için kullanarak bir ders planlama döngüsünü kapatır.

Yansıma, değerlendirme kanıtlarının yerini almaz ve değerlendirme tek başına bir öğretim seçiminin etkili olup olmadığını ortaya koymaz.

Değerlendirme ve Öğrenme Kanıtı

Değerlendirme alanı, öğrenme hedefine yönelik ilerlemeyi veya hedefe ulaşmayı yargılamak için kullanılan öğrenme kanıtlarını belirler.

Değerlendirme kanıtı, değerlendirilen bilgi veya beceriyle ilgili olmalıdır; çünkü tek başına bir etkinliğe katılım, amaçlanan öğrenmenin gösterildiğini mutlaka göstermez.

Anlamlı bir değerlendirme girdisi, kanıt kaynağını, zamanlamayı, başarı göstergesini ve öğrenme hedefiyle uyumu açık hale getirir.

Bu ölçütler, hangi bilgilerin toplanacağını ve bunların ilerleme yorumunu veya bir sonraki öğretim ihtiyacını nasıl destekleyebileceğini tanımlar; bir değerlendirme adımları dizisi değildir.

• Kanıt kaynağı: değerlendirilen bilgi veya becerinin yorumlanabileceği öğrenci yanıtını, ürününü, performansını veya diğer gözlemlenebilir kanıtı belirler.
• Zamanlama: kanıtın ilgili öğrenmeyle ilişkili olarak ne zaman toplanacağını belirler; böylece yorumunun net bir öğretim bağlamı olur.
• Başarı göstergesi: sınırlı kanıtı kesin kanıt olarak görmeden, kanıtın hangi özelliklerinin belirtilen hedefe yönelik ilerlemeyi veya hedefe ulaşmayı göstereceğini ifade eder.
• Hedefle uyum: kanıtın, tek başına bir etkinliğe katılımı değil, öğrenme hedefinde adı geçen bilgi veya beceriyi gerçekten temsil edip etmediğini kontrol eder.

Birlikte, bu ayrıntılar değerlendirme bilgisini öğrenci ilerlemesini yorumlamak ve daha fazla öğretim, alıştırma veya kanıtın gerekli olup olmadığına karar vermek için kullanılabilir kılar.

Değerlendirmenin nasıl tasarlanacağına ilişkin ayrıntılı kararlar, bu alanın işlevinden ayrı olarak değerlendirme planlama sürecine aittir.

Ders Sonrası Yansıma

Ders sonrası yansıma, ders sırasında neler olduğuna dair kanıta dayalı gözlemleri kaydeder; buna öğrenci tepkileri, etkinliklerin işleyişi, tempo ve uygulamayı etkileyen kaynaklar dahildir.

1

Gözlem

Ders sırasında ne olduğunu kaydeder. Gözlem, neden gerçekleştiğine ilişkin açıklamadan ayrı tutulur.

2

Kanıt

Öğrenci çalışmaları, yanıtlar veya tamamlama örüntüleri gibi kayıtlar gözlemi destekler ve yorumun dayanağını görünür kılar.

3

Yorum

Kanıtın izin verdiği ölçüde olası açıklamayı nitelendirir. Tek bir ders olayı genel bir öğretim kuralını kanıtlamaz.

4

Revizyon

Tempo, kaynak, görev talebi veya ilgili öğretim seçimine yönelik değişikliği belirtir; revizyon desteklenmeyen varsayıma değil kaydedilen kanıta yanıt verir.

Örneğin, birkaç öğrencinin planlanan bir etkinliği tamamlamak için ek süreye ihtiyaç duyması durumunda gözlem tempoyla ilgilidir; öğrenci çalışması veya tamamlama örüntüleri ise sorunu yorumlamak için kanıt sağlar.

Bu kanıt, etkinlik süresinin veya görev talebinin gözden geçirilmesi gerektiğini düşündürebilir; ancak tek başına nedeni ortaya koymaz.

Bu nedenle planlanan revizyon, kanıtın sınırlı olduğu yerlerde belirsizliği koruyarak tempoya, kaynaklara veya ilgili öğretim seçimine yönelik bir değişikliği belirtebilir.

Öğrenme Hedefleri, Etkinlikler ve Değerlendirme Arasındaki Hizalama

Hizalama, öğrenme hedefinin, öğretim ve öğrenme etkinliklerinin ve değerlendirme kanıtının aynı amaçlanan öğrenmeyi farklı işlevlerle temsil etmesi anlamına gelir.

Öğrenme hedefi amaçlanan öğrenmeyi belirler, etkinlikler gerekli öğrenci performansı için bir fırsat sağlar ve değerlendirme bu performansla ilgili kanıtı ortaya çıkarır.

Öğrenme hedefi, etkinlik ve değerlendirme aynı öğrenci performansına yöneldiğinde hizalama güçlenir; öğrencilerden hedeften belirgin biçimde farklı bir şeyi alıştırmaları veya göstermeleri istenmez.

Hizalama zinciri, öğrenme hedefinin gerektirdiği öğrenci performansını belirleyerek ve planlanan etkinliğin bunu gerçekleştirmek için gerçek bir fırsat sunup sunmadığını kontrol ederek başlar.

Örneğin, hedef öğrencilerden kavramları karşılaştırmalarını gerektiriyorsa, hizalanmış bir etkinlik öğrencilere yalnızca tanımları hatırlamak yerine karşılaştırmalar yapma ve açıklama fırsatı verir.

Ön bilgi, materyaller ve farklılaştırma, amaçlanan performansla çelişmeden bu fırsata erişimi desteklemelidir.

Değerlendirme kanıtı da etkinliğin geliştirmeyi veya ortaya çıkarmayı amaçladığı öğrenci performansını temsil etmelidir.

Hedefle hizalanmış kanıt, ilerleme veya kazanım yorumunu destekler; farklı bir performansa ilişkin kanıt ise bir uyumsuzluk yaratır ve bu yorumu zayıflatır.

Tablo, tek bir öğrenme amacını hedef, gerekli performans, etkinlik fırsatı, değerlendirme kanıtı ve ortaya çıkan hizalama etkisi boyunca eşleştirir.

Öğrenme Hedefi	Gerekli Öğrenci Performansı	Etkinlik Fırsatı	Değerlendirme Kanıtı	Hizalama Etkisi
İlgili farklılıkları kullanarak iki kavramı karşılaştırma	Anlamlı farklılıkları belirleme ve açıklama	Örnekleri karşılaştırma ve ayrımları açıklama	Belirlenen farklılıkları ve açıklamayı gösteren öğrenci karşılaştırması	Etkinlik ve kanıt, hedefin gerektirdiği performansı ele alır
İlgili farklılıkları kullanarak iki kavramı karşılaştırma	Anlamlı farklılıkları belirleme ve açıklama	Karşılaştırma yapmadan tanımları ezberleme	Yalnızca tanımların hatırlanması	Etkinlik ve kanıt, gerekli karşılaştırma performansını yeterince temsil etmez

Hizalama bu sebeple amaçlanan öğrenme, öğrenci performansı, etkinlik fırsatı ve değerlendirme kanıtı boyunca bir tutarlılık testi sağlar; öğrenmenin gerçekleşeceğini garanti etmez.

Öğretimden önce materyalleri, ön bilgiyi, farklılaştırmayı, zamanlamayı ve diğer pratik koşulları kontrol etmek, ayrı bir hazırlık kontrolünün konusudur.