Ders planı şablonlarında en yaygın hatalar; gerekli bilgilerin eksik veya muğlak olması, öğrenme hedefi–etkinlik–değerlendirme uyumsuzluğu, ders süresine veya önkoşullara uymayan etkinlik yükü ve doğrulanmamış öğrenci hazırbulunuşluğu varsayımlarıdır. En etkili düzeltme, sorunu bu dört sınıftan biri olarak teşhis edip yalnızca sorunlu bileşeni netleştirmek, yeniden hizalamak, azaltıp sıralamak veya ilgili destek koşulunu ayarlamaktır.
Ders planı hatasını 4 kontrolde teşhis edin
Belirtiyi doğru planlama sınıfıyla eşleştirin; ardından tüm planı yeniden yazmak yerine yalnızca ilgili ilişkiyi veya koşulu düzeltin.
1 · Netlik ve bütünlük
2 · Hedef–etkinlik–değerlendirme uyumu
3 · Uygulanabilirlik ve sıralama
4 · Hazırbulunuşluk varsayımları
Karar kuralı: Önce yapısal sorunu teşhis edin; ifade ve sunum rötuşlarını planın temel ilişkileri tutarlı hale geldikten sonra yapın.
Bu hata sınıfları aynı planda birlikte bulunabilir, ancak her biri farklı bir kontrol gerektirir. Bir planın uygulanabilirliği ve sınıftaki sonucu; ders hedeflerine, öğrenci hazırbulunuşluğuna, ders süresine, kaynaklara ve uygulama koşullarına bağlıdır; bu nedenle tek bir planlama kusuru öğretim kalitesi hakkında tek başına kesin bir hüküm vermez.
Bir ders planı alanı, bilgi eksik, tamamlanmamış veya belirsiz olduğu için kullanılamaz hale gelebilir.
Eksik bilgi hiç verilmemiştir; belirsiz bilgi ise vardır ancak amaçlanan öğretim eylemine rehberlik edecek kadar açık veya ayrıntılı değildir.
Tamamlanmamış bir alan bazı ilgili ayrıntıları sağlar ancak o alanın işlevi için gereken bilgiyi belirsiz bırakır.
Düzeltme, alana bilgi eklemeden veya mevcut ifadeyi netleştirmeden önce hangi bilgi durumunun söz konusu olduğunu belirlemekle başlar.
Kullanılabilir bir ders planı alanı, o alanın kontrol etmesi amaçlanan öğretim işlevi için yeterli bilgi sağlar; alanın uzunluğu tek başına kullanılabilirliği belirlemez.
Belirginlik bir öğretim eylemini veya öğrenci beklentisini netleştirebilir; zamanlama ve kaynaklar ise bunu gerçekleştirmek için gereken koşulları oluşturabilir.
Gereken ayrıntı, her şablon için evrensel bir gereklilik yerine alanın desteklemesi amaçlanan karara bağlıdır.
Ders planı alanlarındaki eksik veya belirsiz bilgiler için açıklamalı örnek, boş, kısmen belirtilmiş veya muğlak bir girdinin alan kullanılabilirliğini nasıl etkileyebileceğini gösterir.
Hatayı tanımak için ders planı alanının işlevinin gerektirdiği bilgiyi içerip içermediğini ve ifadenin yeterince net bir yorumu destekleyip desteklemediğini kontrol edin.
Aşağıdaki üç bilgi durumu, her ders planı şablonunun hangi alanları içermesi gerektiğini dayatmadan eksikliği, tamamlanmamışlığı ve belirsizliği birbirinden ayırır.
Üç bilgi durumunu ayırın
Bir eksik ayrıntı, öğretim veya öğrenme kararı için gereken bilgiyi ortadan kaldırdığında plan işlevsel olarak tamamlanmamıştır.
Belirtilmemiş bir öğrenme hedefi, amaçlanan öğrenmeyi belirsiz bırakabilir; tanımlanmamış bir etkinlik gereksinimi ise öğretim eylemini veya öğrenci görevini yeterince tanımlanmamış halde bırakabilir.
Eksik zamanlama, kaynaklar, geçişler veya öğrenme kanıtı da bu bilgi planlanan etkinliği yürütmek veya değerlendirmek için gerekli olduğunda pratik bir boşluk yaratabilir.
Uygun düzeltme, etkilenen planlama işlevini destekleyen atlanmış bilgiyi sağlamaktır.
Hangi eksikliklerin önemli olduğu, evrensel bir alan kümesi yerine dersin öğretim amacına ve gerekli biçime bağlıdır.
Görsel, eksik ayrıntıları etkilediği planlama işlevine göre etiketleyerek eksik zamanlama, kaynak veya öğrenme kanıtı bilgisinin belirli bir kararı nasıl belirsiz bırakabileceğini gösterir.
İşlevsel bütünlük bu yüzden, tamamlanmamış ders planını amaçlandığı gibi kullanmak için gereken bilgiyi sağlamak anlamına gelir; olası her alanı doldurmak değil.
Aşağıdaki ölçütler, bir eksik ayrıntıyı ders planındaki alan sayısına göre değil öğretimsel sonucuna göre süzer.
Eksik ayrıntının etkilediği alanlar
Bir muğlak yönerge, ders planı alanı metin içerse bile bir öğretim eylemini veya öğrenci görevini belirsiz bırakabilir.
"Grup tartışması" gibi geniş bir etiket bir etkinliği tanımlar ancak öğrencilerin neyi tartışacağını veya ne üreteceğini belirtmez.
Uygulanabilir ifade, eylemi ve görevi belirterek amaçlanan eylemin açıkça anlaşılmasını sağlar; ardından ilgili bir koşulu, beklenen sonucu, zamanlamayı, gruplamayı veya kaynakları yalnızca bu ayrıntılar yürütme için gerektiğinde ekler.
İşlevsel netlik, her sınıf hamlesini senaryolaştırmak yerine eylemi, görevi, ilgili koşulu ve beklenen sonucu her biri gerekli olduğu yerde açık hale getirmekten gelir.
Örnekler ideal bir ifade tarzını değil işlevsel netliği gösterir; her çift neyin açık hale geldiğini ortaya koyar.
Uygun belirginlik düzeyi öğretim bağlamına bağlıdır ve başka bir yetkin okuyucu temel ayrıntıları tahmin etmeden amaçlanan eylemi çıkarabildiğinde netlik yeterlidir.
“Grup tartışması”
“İkili gruplar halinde, karakterin kararını değiştirmesinin iki nedenini tartışın.”
Öğrenci görevi ve gruplama.
“Kelime bilgisini gözden geçirin.”
“Öğrenciler verilen kelime kartlarını üç konu grubuna ayırır.”
Eylem, görev nesnesi, gruplama koşulu ve kaynak.
“Bir yanıt yazın.”
“Metni okuduktan sonra ana fikri belirten bir cümle yazın.”
Beklenen sonuç ve ilgili koşul.
Hedef-etkinlik-değerlendirme uyumu, öğrenme hedefi, planlanan etkinlik ve değerlendirme aynı amaçlanan öğrenmeyi hedeflemediğinde başarısız olur.
İlişki üç öğenin tamamı üzerinden kontrol edilmelidir: hedef amaçlanan bilgiyi veya beceriyi tanımlar, etkinlik ilgili bir görev talebiyle alıştırma sağlar ve değerlendirme, o amaçlanan öğrenmeye dair bir çıkarımı destekleyebilecek gözlemlenebilir kanıt ortaya çıkarır.
Üç bileşenin de mevcut olması tek başına uyumu ortaya koymaz.
Karşılaştırma bu yüzden amaçlanan bilgiyi veya beceriyi, öğrencilere yöneltilen görev talebini, değerlendirmenin ortaya çıkardığı gözlemlenebilir kanıtı ve üç parça arasındaki zorluk düzeyini dikkate alır.
Planlanan bir etkinlik, öğrenci eylemi o hedefin temsil ettiği bilgiyi veya beceriyi alıştırdığında bir öğrenme hedefiyle uyumludur; değerlendirme ise kanıt görevi buna karşılık gelen bir performans gerektirdiğinde uyumludur.
Alıştırma talebi ve kanıt talebi hedeften anlamlı ölçüde farklıysa, öğrenci performansı o hedefe dair amaçlanan çıkarımı desteklemeyebilir.
Tablo, amaçlanan öğrenmeyi, alıştırma talebini ve değerlendirme kanıtını düzenler; böylece eşleşmeler ve uyumsuzluklar doğrudan görülebilir.
| Öğrenme hedefi | Planlanan etkinlik | Değerlendirme kanıtı | Uyum çıkarımı |
|---|---|---|---|
| Belirtilen ölçütleri kullanarak iki argümanı karşılaştırma | Öğrenciler iki argümanı karşılaştırır ve ilgili benzerlikleri ve farklılıkları belirler | Öğrenciler belirtilen ölçütleri uygulayan bir karşılaştırma sunar | Uyumlu: etkinlik alıştırma yapar ve değerlendirme amaçlanan karşılaştırma becerisine dair öğrenme kanıtı ortaya çıkarır. |
| Bir problemi çözmek için bir yöntem uygulama | Öğrenciler yöntemi örnek problemlere uygulama alıştırması yapar | Öğrenciler yöntemin adımlarını uygulamadan hatırlar | Uyumsuz: değerlendirme kanıtı, amaçlanan uygulama görev talebi yerine hatırlamayı gösterir. |
Uyumlu örnekte amaçlanan öğrenme, alıştırma görevi ve öğrenme kanıtı buna karşılık gelen bir performans gerektirir; uyumsuz örnekte ise değerlendirme, öğrenme hedefinin hedeflediği uygulama yerine hatırlamayı ister.
Diyagram, hedef-etkinlik-değerlendirme zincirindeki tek bir kopuk bağlantıyı vurgulayarak amaçlanan öğrenmenin planlanan görev veya kanıtla eşleşmeyi bıraktığı noktayı yalıtır.
Müfredat standardı uyumu buradaki ana karşılaştırmanın dışındadır; uyum, üçünün yalnızca mevcut olması değil bu ders planı parçaları arasındaki bir ilişkidir.
Bir öğrenme hedefi planlanan bir etkinliğe iki farklı şekilde rehberlik etmeyebilir: muğlak bir hedef, gerekli öğrenci eyleminin tanımlanabilmesi için amaçlanan öğrenmeyi yeterince açık belirtmeyebilir veya kopuk bir etkinlik, belirtilen hedeften anlamlı ölçüde farklı bir eylem gerektirebilir.
İlk sorun, amaçlanan bilgi veya beceriye dair yetersiz belirginliktir; ikincisi ise hedefin görev talebi ile etkinlik görevi arasındaki uyumsuzluktur.
Bu yüzden bir etkinlik aynı konuyu ele alabilir ancak hedefin tanımladığı öğrenme hedefini gerçekte alıştırmayabilir.
Düzeltme, bu iki bağlantı sorunundan hangisinin mevcut olduğunu tanımlamakla başlar.
Tanılama, amaçlanan bilgi veya beceriyi, öğrenci eylemini ve bilişsel veya performans talebini planlanan etkinliğin gerçekte gerektirdiğiyle karşılaştırır.
Görsel, öğrenme hedefinin öğrencilerden ne yapmalarını istediğini etkinliğin onlara gerçekte ne yaptırdığıyla karşılaştırarak bir talep uyumsuzluğunu görünür kılar.
Örnekler yüzeysel konu benzerliğini değil öğretimsel talebi karşılaştırır.
Düzeltme, hedefleri genel olarak yeniden yazmak yerine etkinlik talebini belirtilen öğrenmeye yeniden bağlamaktır.
Değerlendirme kanıtı, üretilen kanıt öğrenme hedefindeki amaçlanan öğrenmeye dair makul bir yargıyı desteklemediğinde uyumsuzdur.
Değerlendirme, yanıtın ilgili öğrenme kanıtı sağlayabilmesi için hedefin bilgi veya becerisine ve görev talebine yeterince yakın karşılık gelen gözlemlenebilir bir performans ortaya çıkarmalıdır.
Bir hedef uygulama gerektiriyor ancak değerlendirme yalnızca hatırlamayı ortaya çıkarıyorsa, ortaya çıkan kanıt amaçlanan uygulama performansı yerine hatırlamaya dair bir yorumu destekler.
Değerlendirme biçimi tek başına uyumu belirlemez; uygunluk, hedefin öğrencilerden ne göstermelerini beklediğine ve görevin hangi kanıtı ürettiğine bağlıdır.
Tanılama, öğrenme hedefinin talep ettiği performansı değerlendirmenin talep ettiği kanıtla karşılaştırır; buna öğrencilerin ne yapması gerektiği, gereken performans düzeyi ve üretilen gözlemlenebilir performans dahildir.
Görsel, hedefin talep ettiği performansı değerlendirmenin talep ettiği kanıtla karşılaştırarak hatırlama-uygulama uyumsuzluğunu görünür kılar.
Örneğin amaçlanan öğrenme bir problemi çözmek için bir yöntem uygulamaksa ancak değerlendirme öğrencilerden yalnızca yöntemin adımlarını hatırlamalarını istiyorsa, değerlendirme uygulama talebiyle eşleşmez.
Düzeltme, belirli bir değerlendirme biçiminin doğası gereği uygun olduğunu varsaymak yerine hedefin amaçlanan performansını gerektiren bir kanıt görevi kullanmaktır.
Değerlendirme uyumu için üç kontrol
Ders planı uygulanabilirliği, aşırı yüklü bir ders planı mevcut koşulların desteklediğinden daha fazla hedef veya etkinlik içerdiğinde, etkinlik sıralaması tutarlı bir öğrenme ilerlemesinden yoksun olduğunda veya plan öğrenci hazırbulunuşluğuna dair gerçekçi olmayan varsayımlara dayandığında korunması zorlaşır.
Bunlar üç ayrı planlama sorunudur: aşırı yük planlanan iş miktarıyla, sıralama öğrenme görevlerinin düzeni ve bağımlılığıyla, varsayımlar ise öğrencilerin bu görevler için gereken hazırbulunuşluğa veya desteğe sahip olup olmadığıyla ilgilidir.
Uygulanabilirlik, evrensel bir hedef veya etkinlik sayısı yerine ders süresi, görev karmaşıklığı, geçişler, öğrenci hazırbulunuşluğu ve mevcut kaynaklar gibi koşullara bağlıdır.
Bu yüzden bir plan bir koşullar kümesinde uygulanabilirken başka bir kümede yürütülmesi zor olabilir.
Üç kategori bir arada bulunabilir ancak her biri farklı bir kontrol gerektirir; çünkü tanıma ipucu ve olası sonucu farklıdır.
Bu düzeyde yararlı ayrım, temel kısıtın planlama yüküyle, etkinlik sıralamasıyla mı yoksa öğrencilere ve koşullara dair gerçekçi varsayımlarla mı ilgili olduğudur.
Üç uygulanabilirlik sorunu
Bu kategoriler birbiriyle yer değiştirilebilir hale gelmeden örtüşebilir; aşırı doldurulmuş bir plan zayıf sıralama veya desteklenmemiş varsayımlar da içerebilir.
Zaman yükünü, öğrenme ilerlemesini ve öğrenci hazırbulunuşluğunu ayrı tutmak, bir düzeltme düşünülmeden önce uygulanabilirlik sorununu tanımlamayı kolaylaştırır.
Bir etkinlik yükü, açıklama, alıştırma, geçişler, kontrol ve kapanışın birleşik talebi mevcut ders süresinin gerçekçi olarak destekleyebileceğini aştığında aşırıdır.
Bu yüzden çok fazla etkinlik, ders tasarımının gerektirdiği açıklama, alıştırma, geçiş süresi, öğrencinin bilgiyi işleme süresi ve kontrol korunarak planlanan taleplerin tamamlanamaması anlamına gelir.
Neyin aşırı sayıldığı, evrensel bir etkinlik sayısı veya hız oranı yerine öğrenci hazırbulunuşluğu, görev karmaşıklığı, etkinlik amacı ve kaynaklar gibi etkenlere bağlıdır.
Aşırı doldurulmuş bir ders, acele etme, gerekli alıştırmayı kısaltma veya kontrol ile kapanışı azaltma baskısı yaratabilir.
Uygulanabilirlik, her etkinliğin öğrenme hedefine katkısını toplam zaman talebiyle karşılaştırarak değerlendirilmelidir; buna yalnızca etkinliğin kendisi dikkate alındığında gözden kaçabilecek maliyetler dahildir.
Tahmini süre, geçiş süresi ve öğrencinin bilgiyi işleme süresi göreve ve öğrencilere göre farklılık gösterebilir; bu yüzden ders planları arasında evrensel bir zamanlama eşiği geçerli değildir.
Aşağıdaki ölçütler, evrensel zamanlama kuralları dayatmadan uygulanabilirliği öğrenme değeri ve toplam zaman talebinden tahmin eder.
Amaç, aynı ders süresi için rekabet eden düşük öncelikli eklemelerden temel öğrenme işini ayırt etmektir.
Ders yükünü değerlendirirken kontrol edin
Bir etkinlik sıralaması, bir görev önceki çalışmanın oluşturmadığı veya etkinleştirmediği bir önkoşul bilgiyi ya da önkoşul beceriyi varsaydığında mantıklı ilerlemeden yoksundur.
Her etkinlik, öğrencilerin halihazırda kullanabildikleri üzerine inşa edilmeli ve onları bir sonraki ilgili görev talebine hazırlamalıdır.
Tek başına ilgi çekici veya makul etkinlikler, görev sıralaması öğrencilerin alıştırma yaptıkları ile sonrasında yapmaları beklenen arasında eksik bir adım bıraktığında tutarlı bir öğrenme ilerlemesi oluşturmayabilir.
Bu eksik bağımlılık, planlanan koşullar altında sonraki etkinliği daha az erişilebilir kılan ani bir sıçrama yaratabilir.
Açıklayıcı bir sıralama, bir etkinliğin kendisinden sonra gelen talebe nasıl hazırlık sağladığını göstererek bu bağımlılıkları görünür kılabilir; bu, bağımlılığın bir örneğidir, zorunlu bir pedagojik model değildir.
Örneğin, öğrencilerden önkoşul beceriyle karşılaşmadan veya uygulama görevinin varsaydığı desteği almadan bağımsız uygulama istenirse, tek başına makul etkinlikler daha az tutarlı hale gelir.
Uygun sıralama konuya, öğrenci hazırbulunuşluğuna, görev türüne ve öğretim amacına bağlıdır.
Tanıma ipucu, eksik bir önkoşul veya önceki çalışmanın öğrencileri karşılamaya hazırlamadığı görev talebindeki ani bir artıştır.
Örnek ilerleme mantığı
Bir öğrenci hazırbulunuşluğu varsayımı, doğrulanmamış ön bilgiyi, önkoşul performansını, dil talebini, görev aşinalığını, bağımsızlığı, tempoyu veya kaynak erişimini kesinleşmiş bir öğrenci özelliği olarak ele aldığında planlanan bir etkinliği gerçekçi olmaktan çıkarabilir.
Varsayılan koşul mevcut olmadığında, etkinlik uygulanabilir kalabilmek için planlanmamış destek veya düzenleme gerektirebilir.
Hazırbulunuşluk yargıları bu yüzden varsayılan durumu gözlemlenebilir kanıta ve ardından planlama çıkarımına bağlamalıdır.
Örneğin bir etkinlik bir kavrama dair ön bilgiyi varsayıyor ancak ilgili önkoşul performansı kavramın henüz yerleşmediğini gösteriyorsa, öğrenciler amaçlanan görevi tamamlayabilmek için planın ayırmadığı desteğe gereksinim duyabilir.
Kanıt, bir dil talebinin, bağımsızlık düzeyinin, görev aşinalığının veya kaynak gereksiniminin mevcut ders koşulları altında uygulanabilir olup olmadığını önerebilir; ancak daha geniş öğrenci kapasitesine dair belirsizliği korur.
Düzeltici ilke, öğrenci hazırbulunuşluğunu etiketlerden veya desteklenmemiş beklentilerden tahmin etmek yerine dersi anlamlı ölçüde etkileyen varsayımları doğrulamaktır.
Aşağıdaki senaryolar öğrenci etiketleri değil kanıt kontrolleridir; her biri bir varsayımı gözlemlenebilir bir sinyalle ve olası bir uygulanabilirlik çıkarımıyla eşleştirir.
Bir ders planı incelemesi, yüzeysel veya düşük etkili düzenlemelerden önce yapısal planlama hatalarını tanımlamalı ve düzeltmelidir.
Bilgi kalitesini, uyumu, uygulanabilirliği veya bir öğrenci varsayımını etkileyen sorunlarla başlayın; çünkü bunlar planın amaçlanan dersi iletip destekleyip desteklemediğini değiştirebilir.
Bir sinyalin birden fazla olası nedeni olabilir; bu yüzden düzeltici bir yön seçmeden önce ilgili planlama koşulunu teşhis edin.
İfade veya sunum iyileştirmeleri, temel yapı tutarlı hale geldikten sonra gelebilir.
İnceleme sırası, planı yorumlamak için gereken bilgiden planın amaçlandığı gibi işleyip işleyemeyeceğini belirleyen ilişkilere ve koşullara doğru ilerler.
Her adımda sinyali tanımlayın, olası hata sınıfını değerlendirin, ilgili kontrolü yapın ve yalnızca kontrolün düzeltme gerektirdiğini gösterdiği kısmı revize edin.
Yapısal kontroller önce gelir; çünkü daha erken bir düzeltme, planın sonraki bölümlerinin ne gerektirdiğini değiştirebilir.
İnceleme sırası
Örneğin, hedef yalnızca adımlarını hatırlamayı belirtirken bir değerlendirme öğrencilerden bir yöntemi uygulamalarını istiyorsa, bu yapısal uyumsuzluğu düzeltmek hangi alıştırma etkinliğinin gerektiğini de değiştirebilir ve etkinlikte ayrı yüzeysel düzenlemelere olan gereksinimi ortadan kaldırabilir.
Daha geniş ön öğretim doğrulaması bu sorun giderme sırasının dışındadır; herhangi bir maddi düzeltmeden sonra, değişikliğin başka bir tutarsızlık yaratmadığını doğrulamak için revize edilen ders planını yeniden kontrol edin.
Belirsiz bir ders planı alanı, daha düşük öncelikli ifade iyileştirmeleri yapılmadan önce eksik bilgi veya muğlak bilgi açısından düzeltilmelidir.
Önce alan işlevini tanımlayın; çünkü bu işlev, amaçlanan öğretim eylemi için hangi gerekli ayrıntının gerekli olduğunu belirler.
Odaklanmış bir netleştirme, planın ilgisiz bölümlerini değiştirmeden eylemi uygulamak için yeterince açık hale getirdiğinde yeterlidir.
Örneğin "Metni tartışın" ifadesini "İkili gruplar halinde, karakterin kararına dair iki neden belirleyin" olarak değiştirmek, planı yeniden yazmadan o öğretim eylemini anlamlı ölçüde daha net hale getirmek için gereken öğrenci görevini ve gruplamayı ekler.
Aşağıdaki yöntem, alanın amacından mevcut bilgi boşluğuna, gereken asgari netleştirmeye ve başka bir okuyucu tarafından doğrulamaya doğru ilerler.
Yerel netleştirmeden sonra daha geniş şablon tamamlama ayrı olarak ele alınabilir; burada, başka bir okuyucunun temel bir ayrıntıyı tahmin etmeden amaçlanan eylemi açıkça anlayıp anlayamadığını doğrulayın.
Gereken ayrıntı miktarı alan işlevine ve güvenilir yürütme için gereken bilgiye bağlıdır.
Düzeltmeyi, yalnızca güvenilir yürütme için gereken ayrıntıyı ekleyerek orantılı tutun.
Uyumu onarmak için amaçlanan öğrenmeye dönün ve etkinlik alıştırmasının o öğrenmeyi alıştırıp alıştırmadığını, değerlendirme kanıtının da onu ortaya çıkarıp çıkarmadığını kontrol edin.
Öğrenme hedefiyle başlayın ve görev talebini ve beklenen öğrenci eylemini tanımlayın.
Ardından bu talebi, ortak konunun üç parçanın eşleştiği anlamına geldiğini varsaymak yerine alıştırma görevi ve kanıt göreviyle karşılaştırın.
Bir öğe amaçlanan öğrenmeden anlamlı ölçüde farklı bir performans gerektirdiğinde bir uyumsuzluk vardır.
Yöntem, genel bir yazma sırası yerine amaçlanan öğrenme, etkinlik alıştırması ve değerlendirme kanıtı arasındaki ilişkiyi izler.
Bir öğe bu ilişkiyi bozduğunda, üçünü birden değiştirmek yerine o öğeyi basitleştirerek, değiştirerek veya yeniden çerçeveleyerek en küçük yararlı revizyonu yapın.
Örneğin öğrenme hedefi öğrencilerden bir yöntemi uygulamalarını gerektiriyor, etkinlik uygulamayı alıştırıyor ancak değerlendirme yalnızca adımların hatırlanmasını istiyorsa, değerlendirmeyi uygulama gerektirecek şekilde revize etmek kanıt görevini amaçlanan öğrenmeye yeniden bağlar.
Öğrenme hedefi, etkinlik alıştırması ve değerlendirme kanıtı arasında bir tutarlılık kontrolüyle bitirin.
Aşırı yüklü bir dersi, her planlanan etkinliği etkinlik amacının öğrenme hedefini ne kadar doğrudan desteklediğine göre önceliklendirerek ve ardından düşük değerli talepleri kaldırarak veya sıkıştırarak düzeltin.
Hem kanıt değerini hem de zaman maliyetini dikkate alın; böylece temel alıştırma veya kontrol, amaçlanan öğrenmeye katkısı daha zayıf olan iş tarafından yerinden edilmez.
Karar, bir etkinliği öğrenme değerine ve dersin kısıtlarına göre tutmak, kısaltmak, taşımak veya kaldırmak olabilir.
Bu, sabit bir etkinlik sayısına dayanmadan aşırı yükü azaltır.
Sıralı yöntem, evrensel bir tempo dayatmak yerine öğrenme değerini gerçekçi zaman ve bağımlılıkla dengeler.
Her etkinliğin zaman maliyetini ilgili geçiş ve bilgiyi işleme gereksinimleriyle birlikte tahmin edin; ardından bir önkoşulun bir görevin diğerinden önce gelmesini gerektirip gerektirmediğini kontrol edin.
Yüksek değerli etkinlikleri uygulanabilir olduğu yerde tutun, amacını daha az yükle koruyabilen talepleri kısaltın veya sıkıştırın, konumu önkoşul sırasını bozan etkinlikleri taşıyın ve daha gerekli öğrenmeyle rekabet ettiğinde düşük değerli işi kaldırın.
Kalan etkinlikleri, planlanan ilerleme hem bağımlılığı hem de mevcut ders uzunluğunu yansıtacak şekilde yeniden sıralayın.
Tempo, öğrenci gereksinimlerine, görev karmaşıklığına, geçişlere ve ders uzunluğuna bağlı kalır; bu yüzden yöntem kesin bir tempo formülü önermez.
Son uygulanabilirlik kontrolü, revize edilen etkinlik sıralamasının gerekli öğrenme işini, geçişlerini ve bilgiyi işleme gereksinimlerini planlanan koşullar altında mevcut ders içinde barındırıp barındıramadığıdır.
Bir öğrenci hazırbulunuşluğu varsayımı, yalnızca ilgili öğrenci hazırbulunuşluğu kanıtı mevcut ders için yeterince güçlü biçimde desteklediğinde korunmalıdır.
Plan varsayılan öğrenci koşuluna dayanmadan önce önceki çalışma, önkoşul performansı, dil talebi, görev aşinalığı, kaynak erişimi ve gözlemlenen bağımsızlık gibi gözlemlenebilir bilgileri kontrol edin.
Kanıt bir varsayımı destekleyebilir veya çürütebilir ancak tek bir gözlem, görevler veya bağlamlar arasında hazırbulunuşluğu doğrulamaz.
Kanıt eksik olduğunda, kanıt yerine etiketler veya demografik özellikler koymak yerine hazırbulunuşluk yargısını geçici olarak ele alın.
Aşağıdaki ölçütler, her ilgili kanıt kaynağını geçici bir hazırbulunuşluk yargısına ve anlık bir planlama düzenlemesine bağlar.
Yalnızca mevcut dersi etkileyebilecek sinyalleri dahil edin ve desteklenen bir varsayımı desteklenmeyenden, mevcut kanıtın planlanan talebe ilgili olup olmadığına göre ayırt edin.
Kanıt bir destek gereksinimine işaret ettiğinde ancak eksik kaldığında, öğrenci hakkında daha geniş bir yargıya varmak yerine yalnızca etkilenen görevi, desteği veya sıralamayı ayarlayın.
Yalnızca mevcut kanıt bu planlama düzenlemesini haklı çıkardığında orantılı bir destek veya sıralama değişikliği yapın.
Hazırbulunuşluk için ilgili kanıt kaynakları
