Farklı Yetenek Düzeylerindeki Öğrenciler için Ders Planı Şablonlarını Uyarlama

Farklı öğrenme düzeylerine göre ders planı şablonunu uyarlarken ortak öğrenme hedefini mümkün olduğunca koruyun; yalnızca gözlemlenen öğrenci ihtiyacına göre erişim desteğini, görev zorluğunu, gruplamayı veya öğrenme kontrolünü değiştirin. Uyarlamayı kalıcı bir “yetenek” etiketine değil, belirli görev ve ders aşamasındaki kanıta bağlayın; ardından performansa göre sürdürün, azaltın veya değiştirin.

Bir öğrenci öğretmen modellemesi sırasında kelime desteğine ihtiyaç duyup uygulamada bağımsız çalışabilir; başka bir öğrenci aynı hedefi daha az tanıdık bir bağlama transfer etmeye hazır olabilir. Bu nedenle uyarlama, öğrencinin tüm ders için sabit bir düzeye yerleştirilmesi değil, hazırbulunuşluk ile görev talebinin aşama aşama eşleştirilmesidir.

İçindekiler⌄

Bu Ders için Öğrenci Hazırbulunuşluğunu ve Destek İhtiyaçlarını Belirleme

Yalnızca mevcut kanıtların planlanan göreve ilişkin olduğunu gösterdiği öğrenci farklılıklarını belirleyin; çünkü öğrenci hazırbulunuşluğu göreve ve ders aşamasına göre değişebilir.

Öğrencilerin hâlihazırda bildikleriyle, şu anda bağımsız olarak erişebildikleri ve tamamlayabildikleriyle ve ipuçlarının veya diğer desteğin gerekli göründüğü noktalarla başlayın.

Sınıf içi kanıtlar ve değerlendirme kanıtları, yalnızca mevcut bir erişim, destek veya zorluk ihtiyacına işaret ettiklerinde bir planlama yanıtına yön vermelidir.

Sınırlı veya karışık kanıtı sabit bir öğrenci sınıflandırmasına dönüştürmeyin; daha fazla gözlem gerektiren bir planlama sinyali olarak değerlendirin.

Aşağıdaki ölçütler, gözlemlenebilir kanıtları bu ders için önem taşıyan öğrenci durumuyla ve bunun olası planlama sonucuyla ilişkilendirir.

Erişimi, desteği veya zorluğu değiştirebilecek kanıtlara odaklanın; varsayımlar veya kalıcı etiketler derse özgü bir ihtiyaç ortaya koymaz.

• Ön bilgi: ilgili bilginin mevcut olduğunu veya eksik olduğunu gösteren yakın tarihli çalışma, sorgulama veya değerlendirme kanıtları, planlanan görevin yazıldığı hâliyle erişilebilir olup olmadığını ya da hazırlık veya destek gerektirip gerektirmediğini gösterebilir.
• Görev bağımsızlığı: bir öğrencinin benzer görevleri bağımsız olarak tamamladığını veya başlamak ya da devam etmek için ipuçlarına dayandığını gösteren kanıtlar, ders planının bağımsızlığı koruması mı yoksa hedefli destek sağlaması mı gerektiğine işaret eder.
• Dil talebi: görev, mevcut kanıtların erişimi kısıtlayabileceğini gösterdiği kelime dağarcığı, yönergeler veya sınıf dili gerektiriyorsa planlama sonucu, dersin ilgisiz bölümlerini değiştirmeden bu dil talebini desteklemektir.
• Okuryazarlık talebi: okuma, yazma veya anlama talepleri amaçlanan öğrenmeyi göstermenin önünde bir engel oluşturduğunda ders planı, daha geniş bir yetenek düzeyi çıkarsamak yerine bu belirli erişim ihtiyacını ele almalıdır.
• Tempo: yönergeleri işlemek veya görevi tamamlamak için gereken süre erişimi etkilediğinde, süre amaçlanan öğrenmenin kendisi değilse yönergeleri aşamalara bölmek, ek işlem süresi tanımak veya görevi yönetilebilir parçalara ayırmak erişimi destekleyebilir. Süre ölçülen becerinin bir parçasıysa, zamanlamayı değiştirmek ortaya çıkan kanıtın nasıl yorumlanacağını da değiştirir.
• Yakın tarihli sınıf içi veya değerlendirme kanıtları: yakın tarihli yanıtlardaki, çalışma örneklerindeki veya gözlemlerdeki örüntüler, kanıtlar planlanan öğrenmeyle doğrudan ilişkili olduğunda mevcut bir destek ihtiyacına veya daha büyük zorluk için hazırbulunuşluğa işaret edebilir.

Örneğin bir öğrenci, öğretmen modellemesine erişirken kelime desteğine ihtiyaç duyabilir ancak uygulama görevini bağımsız olarak tamamlayabilir ve dersin ilerleyen bölümünde daha talepkâr bir uygulamaya hazır olduğunu gösterebilir.

Destek ihtiyacı bu yüzden dil talebinin erişimi etkilediği aşamaya uygulanır; sonraki kanıtlar ise farklı bir aşamada daha büyük zorluğu gerekçelendirebilir.

Planlama, öğrencinin ders boyunca aynı uyarlamaya ihtiyaç duyduğunu varsaymak yerine kanıtların desteklediği bu koşullara yanıt vermelidir.

Bu, öğrenci çeşitliliğini ders planında gerçekten değişiklik gerektiren ihtiyaçlara indirger.

Destek İhtiyaçlarını Genişletme İhtiyaçlarından Ayırt Etme

Bir destek ihtiyacı, amaçlanan öğrenmeye yönelik bir erişim engeline işaret eder ve görevin temel talebini koruyan bir iskele gerektirir.

Bir genişletme ihtiyacı, aynı ortak öğrenme hedefini korurken daha fazla derinlik, karmaşıklık, bağımsızlık veya transfer için hazırbulunuşluğa işaret eder.

Öğrencileri sabit kategorilere atamak yerine, bu düzenlemelerden birinin gerekli olup olmadığını mevcut görevden gelen kanıtlar belirlemelidir.

İhtiyaç türü	Kanıt veya koşul	Uygun düzenleme	Yanlış uygulanırsa risk
Destek	Bir erişim engeli, öğrencinin mevcut görev koşullarında amaçlanan öğrenmeye katılmasını veya bunu göstermesini engeller.	Ortak öğrenme hedefini ve temel talebini korurken engeli ele alan hedefli bir iskele kullanın.	Erişim engelini ele almak yerine amaçlanan öğrenmeyi düşürmek, öğrencinin ne öğrenmesinin beklendiğini değiştirebilir.
Genişletme	Mevcut kanıtlar, amaçlanan öğrenme kapsamında daha fazla derinlik, karmaşıklık, bağımsızlık veya transferle çalışmaya hazır olunduğunu gösterir.	Yalnızca iş miktarını artırmak yerine, görev talebini daha zengin akıl yürütme, uygulama, transfer veya bağımsızlık yoluyla derinleştirin.	Daha derin bir talep olmadan hacim eklemek, anlamlı bir genişletme sağlamadan iş yükünü artırabilir.

Aynı ortak öğrenme hedefi için, kavramı anlayan ancak henüz temel görev diline erişemeyen bir öğrenci kelime iskelesine ihtiyaç duyabilir; kavramı hâlihazırda bağımsız olarak uygulayabilen bir öğrenci ise bunu daha az tanıdık bir bağlama transfer etmeye hazır olabilir.

İlk düzenleme bir erişim engelini ele alır; ikincisi ayrı bir öğrenme hedefi koymadan talebi derinleştirir.

Planlama kararı, mevcut görevde kanıtların desteklediği koşula ve uyarlamanın hizmet etmesi gereken amaca dayanır.

Öğrenci Farklılıklarını Belirli Ders Aşamalarıyla Eşleştirme

Her düzenlemeyi, ilgili öğrenci ihtiyacının bir engel veya zorluk oluşturduğu ders aşamasına bağlayın; tüm dersi varsayılan olarak uyarlamayın.

Giriş, modelleme, rehberli uygulama, bağımsız çalışma ve gözden geçirme, yalnızca o aşamadaki görev talebi belirli bir ihtiyaç oluşturduğunda bir düzenleme gerektirir.

Aşağıdaki sıra, ortak ders amacını korurken uyarlama noktasını en küçük yararlı yanıta bağlar.

1. Ders aşamasını belirleyin: öğrenci ihtiyacının katılımı veya beklenen kanıtı nerede etkilediğini, yalnızca derste var olan aşamaları kullanarak belirleyin.
2. Engeli veya zorluğu belirleyin: o aşamadaki hangi görev talebinin bir erişim engeli oluşturduğunu veya daha büyük zorluk için hazırbulunuşluğa işaret ettiğini saptayın.
3. Düzenlemeyi seçin: düzenlemeyi ilgisiz aşamalara uygulamadan o yerel ihtiyaca yanıt veren en küçük yararlı desteği veya genişletmeyi seçin.
4. Ortak amacı doğrulayın: devam etmeden önce düzenlemenin hâlâ amaçlanan öğrenmeye katılımı veya bu öğrenme içinde uygun zorluğu mümkün kıldığını kontrol edin.

Örneğin bir öğrenci, tanıdık olmayan dil bir erişim engeli oluşturduğunda modelleme sırasında kelime desteğine ihtiyaç duyabilir ancak görev dili anlaşıldığında bağımsız çalışmayı bu destek olmadan tamamlayabilir.

Benzer şekilde bir zorluk, yalnızca öğrenci daha fazla bağımsızlıkla çalışmaya veya öğrenmeyi daha az tanıdık bir bağlamda uygulamaya hazır olduğunda daha sonraki bir aşamada ortaya çıkabilir.

Bu yüzden düzenleme, otomatik olarak giriş, rehberli uygulama, bağımsız çalışma ve gözden geçirmede değil, kanıtların ihtiyaca işaret ettiği aşamaya aittir.

Bu, aşamaya özgü ders uyarlamasını seçici tutar; belirlenen bir öğrenci ihtiyacını ders boyunca sabit bir yola dönüştürmez.

Etkinlikleri Tek Bir Ortak Ders İçinde Uyarlama

Planlanan bir etkinliği, görev talebinin ilgili bir öğrenci ihtiyacı oluşturduğu yerde erişimi, desteği veya zorluğu değiştirerek uyarlayın; ortak öğrenme hedefini ise bu hedef uygun kaldığı sürece koruyun.

Bir ipucu, ek modelleme veya farklı bir yanıt biçimi erişimi değiştirebilir; karmaşıklık veya bağımsızlık ise daha büyük zorluk sağlayabilir.

Bu görev varyasyonları, her düzenleme ayrı bir görev amacı oluşturmak yerine amaçlanan öğrenmeye bağlandığında tek bir tutarlı dersin parçası olarak kalabilir.

Etkinliği, öğrenci durumunu ve düzenlemeyi beklenen kanıta bağlamak için aşağıdaki sırayı kullanın.

1. Ortak öğrenme hedefini tanımlayın: etkinliğin geliştirmesi veya göstermesi amaçlanan öğrenmeyi belirtin ve bu hedefin görev varyasyonları arasında nerede uygun biçimde ortak kalabileceğini saptayın.
2. Görev talebini belirleyin: dil, gereken bağımsızlık, yanıt biçimi veya karmaşıklık gibi katılımı ya da zorluğu etkileyen özelliği saptayın.
3. Erişimi, desteği veya zorluğu uyarlayın: öğrenci durumuna yanıt veren bir değişiklik seçin; örneğin erişim ve destek için bir ipucu veya modelleme, zorluk için daha fazla karmaşıklık veya bağımsızlık.
4. İlgili olduğunda gruplamayı seçin: bireysel, ikili veya grup katılımını yalnızca gruplama düzeni görev amacını değiştirmeden gereken düzenlemeyi sunmaya yardımcı olduğunda kullanın.
5. Beklenen kanıtı kontrol edin: her görev varyasyonunun, yalnızca öğrencinin etkinliğin farklı bir sürümünü tamamladığını göstermek yerine amaçlanan öğrenmeye dair yorumlanabilir kanıt üretmeye devam edip edemediğini doğrulayın.

Görev talebi, bir etkinliğin hangi özelliğinin değişmesi gerekebileceğini belirler; beklenen kanıt ise ortaya çıkan varyasyonun amaçlanan öğrenmeye hâlâ hizmet edip etmediğini belirler.

Örneğin, özgün biçim bir engel oluşturduğunda yanıt biçimini değiştirmek erişimi iyileştirebilir; mevcut kanıtlar daha büyük zorluğu desteklediğinde ise karmaşıklığı artırmak uygun olabilir; görev öğrenci durumuna zaten uyuyorsa bu değişikliklerden hiçbiri gerekli değildir.

Bu kararları belgelendirirken, görev düzeyindeki düzenlemeyi belirledikten sonra planlanan öğrenme etkinliklerini daha geniş ders planı formatı içinde uyarlayın.

Bu, bu bölümü hedef yazımı, müfredat uyumu veya değerlendirme tasarımına genişletmeden uygulama kaydını etkinliğe bağlı tutar.

Örneğin, ortak bir etkinlik öğrencilerden kanıtın bir sonucu nasıl desteklediğini açıklamalarını isteyebilir.

Desteklenen bir yol, yanıt süreci bir erişim engeli oluşturduğunda bir ipucu veya kısa bir modelleme sağlayabilir; genişletilmiş bir yol ise daha fazla bağımsızlık veya aynı akıl yürütmenin daha az tanıdık bir bağlamda uygulanmasını gerektirebilir.

Yollar destek veya zorluk bakımından farklılaşır, ancak öğretmen yine de ortaya çıkan yanıtların amaçlanan öğrenmeye dair beklenen kanıtı sağlayıp sağlamadığını kontrol eder.

Bir varyasyon artık bu amaç için yorumlanabilir kanıt üretmiyorsa etkinlik düzenlemesinin yeniden değerlendirilmesi gerekir.

Öğrencilerin Daha Fazla Erişim Desteğine İhtiyaç Duyduğu Yerlerde İskele Ekleme

İskele, bir öğrencinin henüz bağımsız olarak tamamlayamadığı bir göreve erişmesine yardımcı olmak için seçilen geçici öğretim desteğidir.

Modelleme, çözülmüş örnek, ipucu, kelime desteği, rehberli uygulama veya görsel ipucu gibi desteklerle belirli bir erişim engelini ele alır.

Öğrenci performansı aynı düzeyde desteğin artık gerekli olmadığını gösterdiğinde iskele azaltılabilir.

İskeleyi, mevcut göreve katılımı etkileyen engelle eşleştirin; ardından öğrencinin bu destekle ve daha az destekle neler yapabildiğini gözlemleyin.

İlgili kontrol, gözlemlenebilir öğrenci eylemidir: öğrencinin amaçlanan öğrenmeyle hâlâ etkileşimde kalırken görevin daha fazlasını bağımsız olarak yapıp yapamadığı.

Azaltma sabit bir takvime bağlı değildir; daha az yönlendirmenin uygun olduğuna dair kanıtlara bağlıdır.

Öğrenme hedefinin kendisinin değişmesi gerekiyorsa, iskelenin daha düşük bir öğrenme talebi gerektirdiğini varsaymak yerine bunu ayrı bir planlama kararı olarak değerlendirin.

• Modelleme: erişim engeli bir sürecin nasıl yürütüleceği veya bir yöntemin nasıl uygulanacağı konusundaki belirsizlik olduğunda bir gösterim kullanın; ardından öğrencinin ilgili eylemi daha az gösterimle yapıp yapamadığını kontrol edin.
• Çözülmüş örnek: öğrencinin görevin nasıl yapılandırıldığına dair somut bir temsile ihtiyaç duyduğu durumda tamamlanmış veya kısmen tamamlanmış bir örnek sunun; ardından öğrencinin bu yapıyı daha bağımsız olarak uygulayıp uygulayamadığını kontrol edin.
• İpucu: öğrenci belirli bir noktada yönlendirmeyle göreve devam edebildiğinde hedefli bir işaret kullanın; öğrenci bu eyleme aynı işaret olmadan başladığında ipucunu azaltın.
• Kelime desteği: dil talebi göreve erişim engeli oluşturduğunda ilgili kelimeleri veya anlamları sunun; ardından öğrencinin gerekli kelime dağarcığını daha az destekle kullanıp kullanamadığını veya yorumlayıp yorumlayamadığını kontrol edin.
• Rehberli uygulama: öğrenci süreci uygularken yönlendirmeye ihtiyaç duyduğunda görevi yapması için destekli fırsatlar sunun; ardından bu yönlendirme azaltılırken performansı kontrol edin.
• Görsel ipucu: öğrencinin görev bilgisine veya sırasına erişmesine yardımcı olduğunda bir diyagram, sıra ipucu veya başka bir ilgili görsel temsil kullanın; ardından aynı ipucunun bağımsız performans için hâlâ gerekli olup olmadığını kontrol edin.

Örneğin, iskele kurmadan önce bir öğrenci amaçlanan kavramı anlayabilir ancak görevin dil talebi bir erişim engeli oluşturduğu için bir açıklamaya başlayamayabilir.

Bir kelime desteği ve kısa bir ipucu, aynı açıklama görevine erişim sağlayabilir; sonraki yanıtlar öğrencinin açıklamaya ipucu olmadan başlayabildiğini ve geliştirebildiğini gösterirse, amaçlanan öğrenme uygun olduğu yerde aynı kalırken bu destek azaltılabilir.

Görev Zorluğunu Çeşitlendirirken Ortak Öğrenme Hedefini Korumak

Görev zorluğu, öğrenciler kendileri için gerçekten uygun olan ortak bir öğrenme hedefine doğru çalışırken çeşitlendirilebilir.

Amaçlanan öğrenmeyi hangi kanıtın göstereceğini belirleyen bir temel başarı ölçütüyle başlayın; ardından yalnızca iş miktarını artırmak yerine talebi çeşitlendirin.

İlgili zorluk değişkeni, görev için anlamlı bir derin talep oluşturan şeye bağlı olarak akıl yürütme, karmaşıklık, bağımsızlık veya transfer olabilir.

Örneğin, temel bir görev öğrencilerden verilen kanıtı bir sonucu gerekçelendirmek için kullanmalarını isteyebilir; daha derin bir sürüm ise öğrencilerden ilgili kanıtı bağımsız olarak seçmelerini ve aynı akıl yürütmeyi tanıdık olmayan bir bağlama transfer etmelerini ister.

Ortak öğrenme hedefi ve temel başarı ölçütü her iki sürüme de bağlı kalır, ancak ikinci görev daha fazla soru eklemek yerine bağımsızlığı ve transferi artırır.

Daha derin öğrenmenin kanıtı bu yüzden daha fazla hacimde iş tamamlamaktan değil, öğrencinin genişletilmiş talebi nasıl karşıladığından gelir; örneğin kanıtı seçmesi ve akıl yürütmeyi yeni bağlamda uygulaması.

Ortak bir hedef, yalnızca ilgili öğrenciler için amaçlanan öğrenmeyi temsil etmeye devam ettiğinde uygun kalır; hedefin kendisinin değişmesi gerekiyorsa bu ayrı bir planlama kararı hâline gelir.

Bu durumda, değişikliği görev zorluğunun başka bir biçimi olarak değerlendirmek yerine öğrenme hedeflerini ayrı bir planlama görevi olarak uyarlayın.

Göreve ve Destek İhtiyacına Uygun Esnek Gruplama Kullanma

Esnek gruplama, öğrencileri kalıcı bir sıralamaya atamak yerine görev amacına ve mevcut öğrenci ihtiyacına göre düzenlemeye yönelik göreve özgü bir yöntemdir.

Gruplama seçimi, etkinlik değiştikçe ikili çalışma, karma hazırbulunuşluk grupları, benzer ihtiyaç grupları, bireysel çalışma ve tüm sınıf çalışması arasında değişebilir.

Her düzenlemenin mevcut göreve bağlı net bir destek veya katılım işlevi olmalıdır.

• İkili çalışma: görev amacı odaklı akran etkileşimi, prova veya karşılıklı destek gerektirdiğinde ve her iki öğrencinin de öğrenme kanıtı üretmede anlamlı bir rolü olduğunda uygun olabilir.
• Karma hazırbulunuşluk grupları: farklı bakış açıları veya akran etkileşimi biçimleri etkinliği desteklediğinde ve gruplama sabit bir statü atamak yerine her öğrencinin amaçlanan öğrenmeye katılmasına olanak tanıdığında uygun olabilir.
• Benzer ihtiyaç grupları: birkaç öğrencinin belirli bir görev talebi için aynı hedefli açıklamaya, modellemeye veya desteğe ihtiyaç duyduğu durumda uygun olabilir; gruplama geçici kalır ve bu ihtiyaç değiştiğinde değişebilir.
• Bireysel çalışma: görev bağımsız performans gerektirdiğinde veya öğretmenin bir öğrencinin akran desteği olmadan neler yapabildiğine dair kanıta ihtiyaç duyduğu durumda uygun olabilir.
• Tüm sınıf çalışması: diğer gruplama düzenlemeleri yararlı hâle gelmeden önce öğrencilerin ortak bir açıklamaya, modele, tartışmaya veya ortak görev başlangıcına ihtiyaç duyduğu durumda uygun olabilir.

Gruplama düzenlemesini, görev amacını ve gözlemlenen öğrenci ihtiyacını öğretmen veya akran destek rolüne bağlayarak seçin; ardından düzenlemenin hangi öğrenme kanıtını mümkün kılmasının beklendiğini değerlendirin; katılım tek başına gruplamanın öğrenmeyi desteklediğini ortaya koymaz.

Örneğin bir ders, tüm sınıfla modellemeyle başlayabilir, rehberli çalışma sırasında hedefli destek için benzer ihtiyaç gruplarına geçebilir ve ardından görev bağımsız performansı göstermeye dönüştüğünde bireysel çalışmayı kullanabilir.

Bu yüzden yeniden gruplama, geçici bir gruplama seçimini sabit bir yola dönüştürmek yerine görevdeki ve öğrenci ihtiyacındaki değişiklikleri izler.

Farklı Yetenek Düzeylerine Yönelik Uyarlamaları Ders Planı Şablonuna Kaydetme

Ders planı şablonundaki kullanılabilir bir uyarlama notu; ilgili planlama alanını, uyarlama ayrıntısını, bunu tetikleyen öğrenci ihtiyacını veya koşulunu, öğretmen eylemini ve gözlemlenecek kanıtı kaydetmelidir.

"Destek gerekli" gibi belirsiz bir not yazmak yerine düzenlemenin destek, genişletme veya gruplamayla ilgili olup olmadığını belirtin.

Notu, öğretim sırasında harekete geçilebilecek kadar kısa tutun ve gereksiz hassas öğrenci bilgisi eklemekten kaçının.

Her uyarlama notunu, aynı farklılaştırma notunu birkaç alana kopyalamak yerine eylemle en doğrudan ilişkili mevcut planlama alanına yerleştirin.

Örneğin, bir etkinliğe eklenen not, öğrenci koşulunu bir ipucuna, gruplama düzenlemesine veya genişletmeye bağlayabilir ve öğretmenin bu düzenlemeyi sürdürmeden, azaltmadan veya değiştirmeden önce neyi gözlemlemesi gerektiğini belirtebilir.

Ders planı şablonlarının daha geniş yapısı, notun hangi mevcut alana yerleştirilebileceğini belirler; bu yüzden belgeleme, uydurma bir şablon bileşeni oluşturmak yerine mevcut planlama formatına uymalıdır.

Gerekli bir format sınırlı veya esnek olmayan alanlar sunuyorsa, şablonu yeniden tasarlamadan ilgili alana uyan en küçük uygulanabilir notu kaydedin; esnek olmayan bir ders planlama formatını uyarlamanız gerektiğinde formatın kendisini değiştirmek ayrı bir görevdir.

Destek, Genişletme ve Gruplama Kararlarını Belgelendirme

Bir uyarlama kararı notu; öğrenci ihtiyacını, kararın gerekçesini, bunu tetikleyen koşulu, uygulama ipucunu ve öğretim sırasında gereken gözden geçirme ipucunu korumalıdır.

Kararın destek, genişletme veya gruplama kararıyla ilgili olup olmadığını kaydedin ve bunu düzenlemeyi anlamlı kılan görev koşuluna bağlayın.

Her ipucunu, neyin uygulanacağını ve hangi öğrenci yanıtının bir gözden geçirmeyi, azaltmayı veya değişikliği tetiklemesi gerektiğini belirleyecek kadar kısa tutun.

• Öğrenci ihtiyacı ve gerekçe: destek, genişletme veya bir gruplama kararının neden kaydedildiğini açıklayan görevle ilgili engeli ya da zorluğu belirtin; gerekçe olarak sabit bir öğrenci etiketi kullanmayın.
• Planlanan uyarlama: amaçlanan düzenlemeyi, yardım sağlamaya yönelik genel bir yönergeden ayırt edecek kadar net biçimde destek, genişletme veya gruplama kararını kaydedin.
• Koşul: uyarlamanın hangi tetikleyici veya görev koşulu altında uygulanması gerektiğini belirtin; böylece karar gözlemlenebilir bir öğretim durumuna bağlanır.
• Uygulama ipucu: koşul gerçekleştiğinde gereken öğretmen veya akran eylemini belirtin; örneğin bir ipucu sunmak, görev bağımsızlığını artırmak veya gruplama düzenlemesini değiştirmek.
• Gözden geçirme ipucu: öğretmenin uyarlamayı kalıcı olarak değerlendirmek yerine gözden geçirmesini, azaltmasını, sürdürmesini veya değiştirmesini tetiklemesi gereken öğrenci yanıtını ya da kanıtı not edin.

Öğretim sırasında kararı uygulamak için gereken ayrıntıyı kaydedin; gereksiz kişisel geçmişi veya hassas bilgiyi değil.

Öğrenme Kontrollerinin Öğrenci İhtiyacına Göre Nasıl Çeşitleneceğini Kaydetme

Bir öğrenme kontrolü, ortak öğrenme hedefiyle ilgili beklenen kanıtı yine de ortaya çıkarırken öğrenci ihtiyacına göre erişim veya yanıt desteği bakımından çeşitlenebilir.

Bu yüzden bir ipucu, yanıt biçimi, destek düzeyi veya zamanlama düzenlemesi, bunu gerekli kılan koşulla birlikte kaydedilmelidir.

Bir düzenleme öğrenme talebini veya kontrolün gerçekte neyi ortaya çıkardığını değiştiriyorsa, kanıtın aynı hedefe göre doğrudan yorumlanabilir kaldığını varsaymak yerine bu sınırlılığı kaydedin.

Her varyasyon için öğrenci koşulunu değişen kontrole, beklenen kanıta ve olası öğretim yanıtına bağlayın.

Bir öğrencinin amaçlanan öğrenmeyi göstermesine yardımcı olan erişim değişikliğini, kontrol edilen yapıyı veya talebi değiştiren bir değişiklikten ayırt edin.

Aşağıdaki ölçütler bu ayrımı açık tutar; böylece ortaya çıkan öğrenme kanıtı uygun bir sonraki adıma yön verebilir.

• İpucu: bir ipucunu tetikleyen öğrenci koşulunu, ipucunun neyi desteklediğini ve öğrenciden hâlâ hangi beklenen kanıtın gelmesi gerektiğini kaydedin; ipucu kontrol edilen bilginin veya akıl yürütmenin bir kısmını sağlıyorsa yanıtı yorumlarken bu sınırlılığı not edin.
• Yanıt biçimi: özgün biçim amaçlanan öğrenmeden ayrı bir erişim engeli oluşturduğunda yanıt biçimini değiştirin; alternatif biçimin hangi kanıtı ortaya çıkarması gerektiğini ve biçimi değiştirmenin kontrol edilen şeyi de değiştirip değiştirmediğini kaydedin.
• Destek düzeyi: ilgili öğrenci koşulu altında kullanılan yanıt desteğinin miktarını veya türünü belirtin ve beklenen kanıtın hangi bölümünün bağımsız olarak gözlemlenebilir kalması gerektiğini saptayın; öğretim yanıtı böylece öğrencinin bu destekle ne gösterdiğini yansıtabilir.
• Zamanlama: bir zamanlama koşulu kontrole erişimi etkilediğinde, zamanlama amaçlanan öğrenme talebinin bir parçası olmadığı sürece zamanlamayı çeşitlendirin; zamanlama kontrolün değerlendirmeyi amaçladığı şeyin bir parçası olduğunda beklenen kanıtı ve oluşan sınırlılığı kaydedin.
• Öğretim yanıtı: gözlemlenen kanıtın yön verebileceği bir sonraki düzenlemeyi, örneğin desteği sürdürmeyi, azaltmayı veya değiştirmeyi ya da daha büyük zorluk sunmayı not edin; tek bir öğrenme kontrolünü ustalık kanıtı olarak değerlendirmeyin.

Örneğin, aynı öğrenme amacına doğru çalışan öğrenciler akıl yürütmelerini bağımsız olarak açıklayabilir; erişimi yanıt süreci tarafından kısıtlanan bir öğrenci ise kısa bir ipucu veya uygun bir yanıt desteği alır; not, kullanılan desteği ve öğrencinin hâlâ göstermesi beklenen akıl yürütmeyi belirtmelidir.

İpucu, kontrolün bağımsız olarak ortaya çıkarmayı amaçladığı akıl yürütmeyi sağlıyorsa ortaya çıkan kanıt, eşdeğer bağımsız kanıt olarak değerlendirilmek yerine desteklenmiş olarak kaydedilmelidir.

Farklı öğrenci ihtiyaçlarına yönelik değerlendirmenin nasıl planlanacağına dair daha geniş kararlar, bu ders düzeyindeki belgeleme yerine değerlendirme planlamasına aittir.

Burada yalnızca bu ders için gereken kontrol koşulunu, beklenen kanıtı ve öğretim yanıtını kaydedin.

Farklı Öğrenciler için Hangi Uyarlamaların İşe Yaradığını Gözden Geçirme

Bir uyarlama gözden geçirmesi, planlanan bir uyarlamayı gözlemlenen yanıt ve öğrenme kanıtıyla karşılaştırarak değerlendirmelidir; buna uyarlamanın erişimi, katılımı, bağımsızlığı veya uygun bir zorluk düzeyini destekleyip desteklemediği de dahildir.

Görevin tamamlanması veya görünürdeki katılım tek başına uyarlamanın amaçlanan öğrenmeyi desteklediğini ortaya koymaz.

Gözden geçirme kanıtını, öğrencinin ne gösterdiğini yorumlamak ve uyarlamanın sürdürülmesi, azaltılması, değiştirilmesi veya daha fazla incelenmesi gerekebileceğini değerlendirmek için kullanın.

• Erişim: planlanan uyarlamanın öğrencinin ilgili görev talebine erişmesini sağlayıp sağlamadığını ve gözlemlenen yanıtın belirlenen engelin ele alındığına dair kanıt sunup sunmadığını kontrol edin.
• Katılım: öğrencinin amaçlanan öğrenme etkinliğine katılıp katılmadığını kontrol edin; katılımı öğrenme kanıtından ayırt edin ve tek başına etkileşimi bir sonuç olarak değerlendirmeyin.
• Öğrenme kanıtı: öğrencinin yanıtının amaçlanan öğrenmeye dair ne gösterdiğini ve kanıtın bir yorumu destekleyecek kadar net olup olmadığını belirleyin; karışık veya sınırlı kanıt daha fazla gözlem gerektirebilir.
• Bağımsızlık: öğrencinin görevin ilgili bölümlerini beklenenden daha az, benzer veya daha fazla destek bağımlılığıyla tamamlayıp tamamlamadığını kontrol edin ve desteğin değişmesi gerekip gerekmediğini değerlendirirken bu kanıtı kullanın.
• Zorluk düzeyi: öğrencinin yanıtının görevin derinlik, karmaşıklık, bağımsızlık veya transfer için uygun bir fırsat sunduğunu gösterip göstermediğini kontrol edin; zorluğu yalnızca görev tamamlanmasından çıkarsamayın.
• Gruplama etkinliği: gruplama düzenlemesinin amaçlanan katılım veya öğrenme işlevini destekleyip desteklemediğini ve ortaya çıkan kanıtın bu düzenlemeyi sürdürmeyi veya değiştirmeyi gerekçelendirip gerekçelendirmediğini kontrol edin.

Kontrol listesini, planlanan uyarlamayı gözlemlenen yanıta, ardından öğrenme kanıtına ve bir sonraki düzenlemeye bağlayarak yorumlayın.

Tek bir gözlem bir uyarlamanın değişmesi gerektiğine işaret edebilir, ancak sonuç mevcut kanıtın niteliğine ve tutarlılığına bağlı kalmalıdır.

Kanıt uyarlamanın amacını sürdürmesini desteklediğinde uyarlamayı koruyun; öğrenci yanıtı farklı bir düzeyde veya türde düzenlemenin uygun olabileceğini gösterdiğinde azaltın veya değiştirin; kanıt karışık ya da yetersiz olduğunda daha fazla inceleyin.

Örneğin bir öğrenci planlanan bir ipucunu kullanabilir, göreve katılabilir ve ders ilerledikçe daha az ipucuyla amaçlanan öğrenmenin kanıtını üretebilir.

Bu örüntü, bir sonraki seferde ipucunun azaltılmasını destekleyebilir; bu sırada bağımsızlığın korunup korunmadığını gözlemlemeye devam edin; kanıt bunun yerine aynı ipucuna bağımlı kalıyorsa desteği sürdürmek veya değiştirmek daha uygun olabilir.

Öğrenci görevi tamamlıyor ancak yanıt amaçlanan öğrenmeye dair net bir kanıt sunmuyorsa, tamamlanma tek başına uyarlamayı etkili olarak sürdürmeyi gerekçelendirmez.

Bu yüzden bir sonraki düzenleme, tek bir katılım veya tamamlanma işareti yerine gözlemlenen kanıtın desteklediği en güçlü yorumu izlemelidir.

Öğrenciler Bağımsızlık Kazandıkça İskelelerin Azaltılıp Azaltılamayacağını Kontrol Etme

Öğrenci azaltılmış destekle erişimi ve yeterince doğru performansı sürdürdüğünde bir iskeleyi azaltın; ardından daha fazla azaltmadan önce etkisini gözlemleyin.

Daha hafif bir ipucu, model veya kelime yardımıyla artan bağımsızlık, mevcut yönlendirme düzeyinin görevin o bölümü için artık gerekli olmadığını gösterebilir.

Bu yüzden azaltma koşulu, iskelenin ne kadar süredir yürürlükte olduğuna değil, gözlemlenen performansa dayanmalıdır.

Genişletmelerin Ek İş Yükü Yerine Derinlik Kattığını Kontrol Etme

Yararlı bir genişletme, ek öğeler veya tekrar yoluyla iş yükünü artırmak yerine bilişsel veya kavramsal talebi değiştirerek derinlik katar.

Değişen talep, bu boyut amaçlanan öğrenmeye uyduğunda daha fazla akıl yürütme, karmaşıklık, transfer, bağımsızlık veya gerekçelendirmeyi içerebilir.

Genişletme, ortak öğrenme hedefine bağlı kalan daha derin düşünmenin kanıtını yine de üretmelidir.

• Akıl yürütme: genişletmenin, aynı akıl yürütmeyi daha fazla öğe üzerinde tekrarlamak yerine öğrencinin akıl yürütmeyi geliştirmesini, birbirine bağlamasını veya değerlendirmesini gerektirip gerektirmediğini kontrol edin.
• Karmaşıklık: görev talebinin, görevi ortak öğrenme hedefinden koparmadan daha karmaşık düşünme gerektiren ilgili ilişkiler, kısıtlar veya bilgiler sunup sunmadığını kontrol edin.
• Transfer: öğrencinin, tanıdık bir görevin ek sürümlerini tamamlamak yerine amaçlanan öğrenmeyi tanıdık olmayan bir bağlamda veya durumda uygulaması gerekip gerekmediğini kontrol edin.
• Bağımsızlık: daha fazla bağımsızlık uygun bir zorluk kaynağı olduğunda genişletmenin, öğrencinin ilgili kararları vermesini, bir yaklaşım seçmesini veya öğrenmeyi daha az yönlendirmeyle uygulamasını gerektirip gerektirmediğini kontrol edin.
• Gerekçelendirme: öğrencinin ilgili kanıtı veya akıl yürütmeyi kullanarak bir sonucu açıklaması ya da savunması gerekip gerekmediğini kontrol edin; böylece ortaya çıkan yanıt, yalnızca daha fazla miktar yerine daha derin düşünmeyi gösterebilir.

Örneğin, bir öğrenciden aynı tanıdık akıl yürütmeyi kullanan daha fazla soruyu tamamlamasını istemek iş yükünü artırır ancak temel talebi değiştirmeden bırakabilir.

Daha derin bir genişletme bunun yerine öğrenciden aynı kavramı tanıdık olmayan bir bağlamda uygulamasını, bağımsız olarak bir yaklaşım seçmesini ve sonucu gerekçelendirmesini isteyebilir; bu, ek hacme dayanmadan transfer, bağımsızlık ve akıl yürütme kanıtı oluşturur.

Uygun boyut ders amacına bağlıdır; bu yüzden genişletme, ancak değişen talebi ortak öğrenme hedefine hâlâ uyduğunda anlamlı bir daha derin zorluk olarak kalır.

Gruplamanın Katılımı ve Öğrenmeyi Destekleyip Desteklemediğini Kontrol Etme

Bir gruplama düzenlemesi, yalnızca amaçlanan görev amacına hizmet ettiğinde ve ilgili öğrenciler için anlamlı katılımı, katkıyı ve öğrenme kanıtını desteklediğinde yararlıdır.

Gruplamayı, etkinleştirmesi amaçlanan katılım ve işbirliğine göre değerlendirin; sessizliği veya düzeni işe yaradığının kanıtı olarak yorumlamayın.

Gözlemlenen katkılar ve öğrenci yanıtları, grup işleyişinin amaçlanan öğrenme koşullarını destekleyip desteklemediğini göstermelidir.

Farklı Yetenek Düzeylerine Yönelik Ders Planı Uyarlama Örneği

Bu farklı yetenek düzeylerine yönelik ders planı örneğinde ortak öğrenme hedefi, öğrencilerin ilgili kanıtı kullanarak bir sonucu açıklamasıdır.

Öğrenci çeşitliliği, bazı öğrencilerin görev diline erişmek için desteğe ihtiyaç duyduğu, bazılarının ise aynı hedef içinde daha fazla akıl yürütme, transfer veya bağımsızlığa hazır olduğu noktalarda önem taşır.

Bu yüzden ders, beklenen kanıtı ortak ders amacına bağlı tutarken seçili aşamaları öğrenci ihtiyacına göre uyarlar.

Ders aşaması veya görevi	Öğrenci ihtiyacı veya koşulu	Destek veya genişletme	Gruplama veya kontrol	Gözden geçirme notu
Öğretmen modellemesi	Tanıdık olmayan görev dili açıklamaya erişimi kısıtlar.	Temel kelimelerle ve kanıtın bir sonuca nasıl bağlanabileceğine dair bir modelle destekleyin.	Tüm sınıfla modelleme, ardından öğrencilerden kullanacakları kanıtı belirlemelerini isteyen bir öğrenme kontrolü.	İskeleyi azaltmadan önce öğrencinin ilgili kanıtı daha az dil desteğiyle belirleyip belirleyemediğini gözlemleyin.
Rehberli uygulama	Bazı öğrenciler kanıtı belirleyebilir ancak ilgisini açıklamak için hâlâ bir ipucuna ihtiyaç duyar.	Aynı açıklama görevini korurken hedefli bir akıl yürütme ipucuyla destekleyin.	Akran etkileşiminin katkıyı desteklediği amaçlı ikili çalışma kullanın, ardından her öğrencinin neyi açıklayabildiğini kontrol edin.	İpucunun ve gruplamanın, akrana veya ipucuna bağımlılık oluşturmadan katılımı destekleyip desteklemediğini gözden geçirin.
Bağımsız görev	Bazı öğrenciler ortak öğrenme hedefini daha fazla bağımsızlık veya transferle uygulamaya hazırdır.	Genişletme, ilgili kanıtı bağımsız olarak seçmeyi ve akıl yürütmeyi daha az tanıdık bir bağlamda uygulamayı gerektirir.	Bireysel çalışma, her öğrencinin açıklaması ve kanıt seçimi yoluyla bir öğrenme kontrolü sağlar.	Genişletilmiş talebin, ortak öğrenme hedefiyle uyumlu kalırken daha derin akıl yürütmenin kanıtını üretip üretmediğini gözlemleyin.
Ders gözden geçirmesi	Öğretmen, planlanan uyarlamaların sürdürülmesi mi yoksa değiştirilmesi mi gerektiğine dair kanıta ihtiyaç duyar.	Gözlemlenen öğrenci yanıtına göre desteği ve genişletmeyi koruyun, azaltın veya değiştirin.	Önceki gruplama ve bireysel çalışmadan gelen katılım ve öğrenme kanıtını gözden geçirin.	Kanıtların sonraki bir derste desteğin, zorluğun veya gruplamanın değişmesi gerektiğine işaret ettiği yerde bir sonraki düzenlemeyi kaydedin.

Her ders aşamasındaki uyarlama, ayrı bir ders amacı oluşturmak yerine belirli bir koşula yanıt verir.

Destek bir erişim veya akıl yürütme engelini ele alır, genişletme talebi bağımsızlık veya transfer yoluyla değiştirir ve gruplama yalnızca katılıma ya da görev amacına hizmet ettiği yerde kullanılır.

Her öğrenme kontrolü, beklenen kanıtı görünür tutar; böylece öğretmen görev tamamlanmasını ortak öğrenme hedefiyle ilgili kanıttan ayırt edebilir.

Gözden geçirme notu ise planlanan düzenlemeyi ve gözlemlenen yanıtı olası bir sonraki düzenlemeye bağlar.

Bu örnek, evrensel bir model değil temsilî bir örnektir; çünkü ilgili öğrenci ihtiyacı ve yararlı uyarlama konuya, göreve ve mevcut kanıta göre değişebilir.

Tutarlı planlama ilkesi, bu amaç uygun kaldığı sürece ortak ders amacını korurken öğrenci ihtiyacı, uyarlama, beklenen kanıt ve gözden geçirme arasındaki ilişkiyi açık tutmaktır.